Zmiany w instytucji dozoru elektronicznego po 1 lipca 2015 roku

W poprzednim artykule wyjaśniłem, że niestety ale po 1 lipca 2015 r., osoby skazane na kary do 2 lat pozbawienia wolności w dalszym ciągu nie będą mogły skorzystać z instytucji dozoru elektronicznego. Ten artykuł natomiast poświęcę na wyjaśnienie kolejnej istotnej kwestii związanej z nowelizacją tzn.

 

Jak zmieni się instytucja dozoru elektronicznego po nowelizacji z dnia 1 lipca 2015 r.

  • Dozór elektroniczny przestanie być jak dotychczas jednym z systemów odbywania kary pozbawienia wolności, polegającym na odbywaniu tej kary poza zakładem karnym.

  • Po nowelizacji nie będzie już w ogóle możliwości starania się o dozór elektroniczny przez osoby, które zostały skazane na karę pozbawienia wolności, bez względu na długość i ilość orzeczonych kar.

  • Oczywiście osoby skazane przed 1 lipca 2015 r., dalej będą mogły ubiegać się o dozór na dotychczasowych zasadach.

  • Po 1 lipca 2015 r. karę w systemie dozoru będą mogły odbywać wyłącznie osoby skazane na karę ograniczenia wolności do 2 lat. Karę ograniczenia wolności można orzec maksymalnie na 2 lata, więc każda kara ograniczenia wolności będzie mogła być odbyta w systemie dozoru elektronicznego.

  • Zostanie wprowadzona nowa kara, tzw. Kara łączona, polegająca na orzekaniu krótkiej kary pozbawienia wolności połączonej z długą karą ograniczenia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Jej dokładny opis i założenia przyświecające jej twórcom opisze dokładnie w jednym z kolejnych artykułów.

  • Dozór elektroniczny będzie również stosowany jako jeden ze środków zapobiegawczych w formie elektronicznej kontroli miejsca pobytu. Ten środek zapobiegawczy jest wzorowany na amerykańskim modelu, który możemy oglądać na hollywoodzkich filmach, tzn. będzie kontrolował dokładne miejsce pobytu osoby i będzie go można stosować np. do realizacji zakazu zbliżania się do określonej osoby lub miejsc. Więcej na ten temat opisze w jednym z kolejnych artykułów.

Poniżej przedstawiam kilka przepisów nowego kodeksu karnego, które są podstawą udzielonych przeze mnie powyżej odpowiedzi.

art. 34:

  • 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 2 lata; wymierza się ją w miesiącach i latach.”,

  • 1a. Kara ograniczenia wolności polega na:

1) obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne,

2) obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego,

3) obowiązku, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 4–7a,

4) potrąceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd.

 

Art. 93a.

  • 1. Środkami zabezpieczającymi są:

1) elektroniczna kontrola miejsca pobytu,

2) terapia,

3) terapia uzależnień,

4) pobyt w zakładzie psychiatrycznym.

  • 2. Jeżeli ustawa tak stanowi, tytułem środka zabezpieczającego można orzec nakaz i zakazy określone w art. 39 pkt 2–3.

 

Art. 43b. § 1. Dozór elektroniczny jest to kontrola zachowania skazanego przy użyciu środków technicznych.

  • 2. System dozoru elektronicznego jest to ogół metod postępowania i środków technicznych służących do wykonywania dozoru elektronicznego.

  • 3. W systemie dozoru elektronicznego można kontrolować:

1)   przebywanie przez skazanego w określonych dniach tygodnia i godzinach we wskazanym przez sąd miejscu (dozór stacjonarny),

2)   bieżące miejsce pobytu skazanego, niezależnie od tego, gdzie skazany przebywa (dozór mobilny),

3) zachowywanie przez skazanego określonej minimalnej odległości od osoby wskazanej przez sąd (dozór zbliżeniowy).

 

Art. 43c. § 1. Karę ograniczenia wolności w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór stacjonarny. Środki karne i zabezpieczające w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór zbliżeniowy lub mobilny.

 

Art. 37a. Jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1, 2 lub 4.

 

Art. 37b. W sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat – 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. W pierwszej kolejności wykonuje się wówczas karę pozbawienia wolności, chyba że ustawa stanowi inaczej.

 

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • RSS
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • Poleć
  • LinkedIn
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *