Powrót z dniem 15 kwietnia 2016 r. do systemu dozoru elektronicznego jako formy wykonywania kary pozbawienia wolności

Celem niniejszego artykułu jest opisanie zmian, które weszły w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r., a które dotyczą instytucji dozoru elektronicznego oraz jakie warunki musi spełnić skazany, aby Sąd mógł zastosować wobec niego dozór elektroniczny.

Zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2015 r. dozór elektroniczny stał się rodzajem kary ograniczenia wolności, a nie jak to było we wcześniejszym porządkiem prawnym – sposobem wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze do jednego roku.

Jak wskazano w uzasadnieniu projektu Ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks karny wykonawczy z dnia 11 marca 2016 r. (Dz.U. Z 2016 r. poz. 428), powyższa zmiana okazała się w praktyce wysoce nieefektywna i przyniosła drastyczny spadek orzeczeń o wykonywaniu kary w Systemie Dozoru Elektronicznego. Z tego względu dalsze stosowanie systemu na potrzeby wykonywania kary ograniczenia wolności może doprowadzić do zmarginalizowania tej instytucji w sferze polityki karnej.

Nowelizacja ww. ustaw ponownie obejmuje Systemem Dozoru Elektronicznego część osób skazanych na karę więzienia oraz powraca do większości przepisów sprzed 1 lipca 2015 r., przywracając bezpośrednio powyższą możliwość jako formę wykonywania kary pozbawienia wolności, a nie kary ograniczenia wolności.

Z praktycznych przepisów prawnych, które dotyczą Systemu Dozoru Elektronicznego należy wskazać, że do art. 43n kkw, dodano nowe art. 43na i 43nb kkw, zgodnie z którymi:

Obowiązek określony w art. 43n § 2 pkt 1 obejmuje pozostawanie skazanego w miejscu stałego pobytu lub w innym wskazanym miejscu w wyznaczonym czasie. Sąd penitencjarny określa przedziały czasu w ciągu doby i w poszczególnych dniach tygodnia, w których skazany ma prawo się oddalić z miejsca stałego pobytu lub innego wskazanego miejsca na okres nieprzekraczający 12 godzin dziennie, w szczególności w celu:

1) świadczenia pracy,

2) wykonywania praktyk religijnych lub korzystania z posług religijnych,

3) sprawowania opieki nad osobą małoletnią, osobą niedołężną lub chorą,

4) kształcenia i samokształcenia oraz wykonywania twórczości własnej,

5) korzystania z urządzeń lub zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych,

6) komunikowania się z obrońcą, pełnomocnikiem oraz wybranym przez siebie przedstawicielem, o którym mowa w art. 42,

7) komunikowania się z podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1,

8) utrzymywania więzi z rodziną lub innymi bliskimi osobami,

9) korzystania z opieki medycznej lub udziału w terapii,

10) dokonania niezbędnych zakupów (art. 43na kkw).

Ponadto, sąd penitencjarny może nałożyć na skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego obowiązki określone w art. 72 Kodeksu karnego. Obowiązki te mogą zostać nałożone również na wniosek prokuratora lub sądowego kuratora zawodowego (art. 43nb § 1 kkw). Jeżeli względy wychowawcze za tym przemawiają, sąd penitencjarny może w czasie odbywania przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązki określone w art. 72 § 1 pkt 3-8 Kodeksu karnego lub zwolnić od wykonania nałożonych na tej podstawie obowiązków, z wyjątkiem obowiązku określonego w art. 72 § 2 Kodeksu karnego, a także zmieniać rodzaj zastosowanych środków technicznych (art. 43nb § 2 kkw).

Innymi istotnymi zmianami jest nowelizacja art. 43o kkw i art. 43p § 1 kkw. Obecnie art. 43o kkw otrzymał brzmienie, w wyjątkowym przypadku, uzasadnionym szczególnymi okolicznościami, sąd penitencjarny może zmienić miejsce wykonywania dozoru stacjonarnego (art. 43o § 1 kkw), w uzasadnionych przypadkach sąd penitencjarny może zmieniać przedziały czasu w ciągu doby i w poszczególnych dniach tygodnia, o których mowa w art. 43na (art. 43o § 3 kkw), zaś w uzasadnionych przypadkach, gdy niezbędne jest szybkie dokonanie zmiany, przedziały czasu w ciągu doby i w poszczególnych dniach tygodnia mogą zostać zmienione również w drodze decyzji sądowego kuratora zawodowego, który niezwłocznie informuje o tym sędziego penitencjarnego i wprowadza informacje do systemu komunikacyjno-monitorującego. Sąd penitencjarny może uchylić zmiany wprowadzone przez sądowego kuratora zawodowego albo dokonać w nich własnej zmiany (art. 43o § 4 kkw).

Zmianie także uległ art. 43p § 1 kkw, stosownie do treści którego, w przypadkach szczególnie ważnych dla skazanego, uzasadnionych względami zdrowotnymi, rodzinnymi lub osobistymi, sądowy kurator zawodowy może zezwolić skazanemu na opuszczenie miejsca wykonywania dozoru stacjonarnego na okres nieprzekraczający jednorazowo 7 dni, w miarę potrzeby w asyście osoby najbliższej lub osoby godnej zaufania, niezwłocznie informując o tym prezesa sądu, upoważnionego sędziego lub sędziego penitencjarnego i wprowadzając tę informację do systemu komunikacyjno-monitorującego.

Po zmianie przepisów sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zgody na odbycie kary pozbawienia wolności w Systemie Dozoru Elektronicznego, jeżeli spełnione są następujące obligatoryjne przesłanki:

  • kara pozbawienia wolności nie przekracza jednego roku,

  • jest to wystarczające dla osiągnięcia jej celów,

  • skazany ma miejsce stałego pobytu,

  • osoba lub osoby pełnoletnie z nim mieszkające wyraziły na to zgodę,

  • warunki techniczne nie stoją na przeszkodzie odbywaniu kary w Systemie Dozoru Elektronicznego.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant adwokacki Bartłomiej Łukomski

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. +48 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 6 komentarzy

Dozór elektroniczny po zmianie Kodeksu karnego oraz Kodeksu karnego wykonawczego, która weszła w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r.

Do napisania niniejszego artykułu skłonił mnie następujący mail czytelnika:

Witam, została wobec mnie orzeczona kara 10 miesięcy pozbawienia wolności. Złożyłem apelację od tego wyroku. Termin rozprawy apelacyjnej został wyznaczony na 26 maja. Słyszałem, że znowu będzie możliwość złożenia wniosku o dozór elektroniczny. Czy jeżeli sąd utrzyma w mocy wyrok, to czy będę mógł złożyć wniosek o dozór?

Na wstępie należy wskazać, iż ustawodawca postanowił ponownie wprowadzić możliwość dozoru elektronicznego, jednakże już bez wyłączenia w odrębnej ustawie, a jedynie poprzez zmianę przepisów Kodeksu karnego i Kodeksu karnego wykonawczego. Powyższa zmiana weszła w życie z dniem 15 kwietnia 2016 r.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wprowadzono m.in. zmiany w art. 34 oraz art. 35. Tak więc, w poprzednim stanie prawnym art. 34 § 1a pkt 2 przewidywał obowiązek pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego jako karę ograniczenia wolności. Obecnie powyższy przepis został uchylony, tak samo jak art. 35 § 3 k.k. – mówiący o pracach na cele społeczne w ramach dozoru elektronicznego.

Ponadto należy wskazać, że powrócono do niektórych zmian sprzed nowelizacji w 2015 r. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy wprowadzono nowe brzmienie przepisów, poprzez zmianę art. 43a § 2 pkt 2 kkw, ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału mowa jest o skazanym – przepisy te stosuje się również do sprawcy, wobec którego orzeczono środek zabezpieczający połączony z dozorem elektronicznym z wyłączeniem przepisów dotyczących wyłącznie dozoru stacjonarnego.

W art. 43e kkw dodano przepis mówiący o dozorze elektronicznym, tzw. zbliżeniowym i mobilnym, zgodnie z którym w sprawach związanych z udzieleniem zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego właściwy jest sąd penitencjarny, w którego okręgu skazany przebywa (§ 1), zaś w sprawach związanych z wykonaniem postanowienia o udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego i jego uchyleniem właściwy jest sąd penitencjarny, w którego okręgu kara jest wykonywana, z wyjątkiem uchylenia zezwolenia z powodów, o których mowa w art. 43zaa § 1 pkt 1, kiedy to właściwy jest sąd penitencjarny, który zezwolenia udzielił (§ 2), a w sprawach wykonywania dozoru zbliżeniowego i mobilnego właściwy jest sąd, w którego okręgu skazany ma miejsce stałego pobytu, a jeżeli skazany nie posiada takiego miejsca – sąd, w którego okręgu orzeczono środek karny lub zabezpieczający wykonywany w systemie dozoru elektronicznego (§ 3). Definicja powyższych terminów została zaś zawarta w art. 43c § 1 kkw, gdzie karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór stacjonarny. Środki karne i zabezpieczające w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór zbliżeniowy lub mobilny

Znaczącej zmianie uległ także art. 43h kkw. Po zmianie, stosownie do § 4, w razie potrzeby, na zarządzenie sędziego penitencjarnego, kurator sądowy ustala, w drodze zebrania informacji, czy skazany zamieszkuje wspólnie z inną osobą lub osobami pełnoletnimi, a jeżeli tak, to uzyskuje dane personalne tych osób, a następnie poucza je o warunkach wykonywania kary w systemie dozoru elektronicznego oraz konsekwencjach, jakie wynikają z jej wykonywania dla osób zamieszkujących ze skazanym. Kurator sądowy ustala warunki rodzinne oraz socjalno-bytowe, w których zamieszkuje skazany, w zakresie niezbędnym do prawidłowego wykonania kary w systemie dozoru elektronicznego. Informacje te kurator sądowy przekazuje niezwłocznie do sądu. Zgodnie z powyższym, obecna możliwość zarządzenia przez sędziego zebrania ww. informacji jest fakultatywna (nieobowiązkowa), zaś w poprzednim stanie prawnym była obligatoryjna.

W dalszej kolejności zrezygnowano z fakultatywnej zgody osoby lub osób wspólnie zamieszkujących ze zskazanym, tzn. uchylono art. 43h § 6 i 7 kkw, stosownie do których w poprzednim stanie prawnym Sąd mógł orzec o wykonywaniu kary w systemie dozoru elektronicznego pomimo braku zgody, o której mowa w § 3, jeżeli wykonanie kary w systemie dozoru elektronicznego w sposób oczywisty nie wiąże się z nadmiernymi trudnościami dla osoby, która tej zgody nie wyraziła, i narusza jej prywatność jedynie w nieznacznym stopniu. Ponadto, na postanowienie, o którym mowa w § 6, osobie, która nie wyraziła zgody, o której mowa w § 3, przysługuje zażalenie. Tak więc zgodnie z powyższym, obecnie wymagana jest zgoda osoby lub osób pełnoletnich, którzy wspólnie zamieszkują ze skazanym.

Zmianie uległ także art. 43h § 8 kkw, zgodnie z którym cofnięcie zgody po wydaniu postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest nieskuteczne.

Kolejną istotną nowelizacją przepisów karno-wykonawczych jest art. 43k kkw, który otrzymał następujące brzmienie:

  • W przypadku dozoru zbliżeniowego lub mobilnego, po uzyskaniu od podmiotu dozorującego informacji, że możliwe jest niezwłoczne rozpoczęcie wykonywania kary, sąd wydaje postanowienie o rozpoczęciu dozoru elektronicznego, w którym:
  • wyznacza termin i określa sposób zgłoszenia przez skazanego gotowości do instalacji środków technicznych,
  • określa, jakie środki techniczne mają zostać zainstalowane.

W dalszej kolejności uchylono art. 43k § 3 kkw, który stanowił, że przedziały czasu, o których mowa w § 1 pkt 2, nie mogą rozpoczynać się ani kończyć w godzinach między 23.00a 5.00, chyba że jest to uzasadnione wyjątkowymi, szczególnie uzasadnionymi okolicznościami związanymi z pracą zawodową skazanego.

Ustawodawca zmienił także § 4 powyższego przepisu, poprzez wskazanie, że po ogłoszeniu lub przy doręczeniu postanowienia o rozpoczęciu dozoru elektronicznego albo postanowienia o udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego należy doręczyć skazanemu pisemne pouczenie o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach związanych z dozorem elektronicznym, jak również o konsekwencjach naruszenia tych obowiązków. Odpis postanowienia przesyła się niezwłocznie sądowemu kuratorowi zawodowemu i podmiotowi dozorującemu.

W konsekwencji uchylenia art. 43k § 3 kkw, uchylono także § 5, który stanowił w poprzednim stanie prawnym, że na postanowienie o rozpoczęciu dozoru elektronicznego przysługuje zażalenie jedynie w zakresie określenia przedziałów czasu, o których mowa w § 1 pkt 2.

Na sam koniec, należy wskazać, że najważniejszym jest, iż zezwolenie na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego może zostać zastosowany jedynie w przypadku kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej jednego roku.

Zgodnie z art. 43 Ia § 1 kkw, sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

  • wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 Kodeksu karnego,
  • jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary,
  • skazany posiada określone miejsce stałego pobytu,
  • osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę, o której mowa w art. 43h § 3,
  • odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie warunki techniczne, o których mowa w art. 43h § 1.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant adwokacki Bartłomiej Łukomski

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. +48 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 3 komentarzy

Stosowanie przepisów po nowelizacji do obecnie trwających spraw o dozór elektroniczny

W niniejszym artykule, postaram się wyjaśnić niezwykle istotną kwestię dotyczącą nowelizacji, a mianowicie do jakich spraw stosuje się nowe przepisy, a które sprawy będą jeszcze prowadzone według poprzednich przepisów ?

Zgodnie z art. 14 ust 1. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw:W stosunku do skazanych, wobec których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności i którzy spełniają warunki określone w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, stosuje się przepisy dotychczasowe.”

Oznacza to, że jeżeli wobec skazanego został wydany prawomocny wyrok skazujący na karę do 1 roku pozbawienia wolności przed 1 lipca 2015 r., to stosuje się do niego dotychczasowe przepisy ustawy o dozorze elektronicznym.

Znaczenie ma tutaj moment uprawomocnienia się wyroku, a nie zarządzenia wykonania kary, czy otrzymania przez skazanego nakazu stawiennictwa w zakładzie karnym.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw: „W stosunku do skazanych, o których mowa w ust. 1, wobec których orzeczono wykonywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, oraz w stosunku do skazanych, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy odbywają karę pozbawienia wolności poza zakładem karnym w tym systemie, sąd, na wniosek skazanego, jeżeli cele kary zostaną w ten sposób spełnione, może zamienić pozostałą do odbycia karę pozbawienia wolności na karę ograniczenia wolności w formie obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego, przyjmując, że jeden dzień kary pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności.

Z tego przepisu wynika, że osoby które w dniu 1 lipca 2015 r., są w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, mogą wystąpić do Sądu o zmianę orzeczonej wobec nich kary pozbawienia wolności, którą obecnie odbywają w systemie dozoru elektronicznego, na karę ograniczenia wolności w formie obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego.

Jaki w takim razie jest cel złożenia takiego wniosku skoro z praktycznego punktu widzenia dla skazanego nic się nie zmienia, gdyż dalej ciążą na nim te same obowiązki związane z odbywaniem kary w systemie dozoru elektronicznego, a co więcej kara będzie trwała dwa razy dłużej ?

 

Wydaje się, że ustawodawcy chodziło głownie o ujednolicenie wykonywanych kar, jednak z analizy przepisów nasuwa się jeszcze jedno rozwiązanie. Mianowicie, po zamianie kary na karę ograniczenia wolności w dozorze elektronicznym, można wnioskować o kolejną zmianę formy jej wykonywania na prace społecznie użyteczne, albo potrącenie części wynagrodzenia.

Te formy odbywania kary ograniczenia wolności są znacznie mniej uciążliwe dla skazanego i pomimo wydłużenia czasu odbywania kary mogą być dla niego dużo bardziej korzystne.

Praktyka pokaże, jak będzie można korzystać ze znowelizowanych przepisów i jakie z tego korzyści będą mogli osiągnąć skazani. Na chwilę obecną widać już kilka możliwości, dopiero gdy Sądy zaczną stosować nowe przepisy i pojawi się pierwsze orzecznictwo na ten temat będzie można dokładnie stwierdzić jakie możliwości stwarza nowelizacja przepisów i które z nich warto będzie stosować.

 

Wniosek do Sądu o udzielenie zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego można pobrać klikając na poniższy link:

Wniosek o dozór elektroniczny w świetle nowelizacji z dnia 01 lipca 2015 roku

 

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Środki karne i zapobiegawcze, a dozór elektroniczny

W niniejszym artykule, przedstawię kolejną zmianę w instytucji dozoru elektronicznego, którą wprowadza nowelizacja kodeksu karnego z dnia 1 lipca 2015 r. Jest to zmiana która wprowadza zupełnie nowe zastosowanie dla instytucji dozoru elektronicznego w Polskim prawie karnym, wykorzystując ją do nadzoru nad wykonywaniem środków karnych i środków zapobiegawczych.

 

Czym są środki karne ?

 

Środki karne stosuje się obok kary głównej by uzupełnić lub wzmocnić jej dolegliwość lub oddziaływanie wychowawcze na sprawce przestępstwa lub wykroczenia.

Po nowelizacji kodeksu karnego z dnia 1 lipca 2015 r., instytucja dozoru elektronicznego znajdzie liczne zastosowanie również wśród środków karnych.

Zgodnie z:

  • 41a kodeksu karnego – zakaz zbliżania się do określonych osób może być kontrolowany w systemie dozoru elektronicznego.

  • 41b § 3 kodeksu karnego – orzekając zakaz wstępu na imprezę masową za czyn popełniony w związku z masową imprezą sportową, sąd może orzec obowiązek przebywania skazanego w czasie trwania niektórych imprez masowych objętych zakazem w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego.

 

Czym są środki zapobiegawcze ?

Środki zapobiegawcze stosuje się w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego. Mają one na celu uniemożliwienie oskarżonemu ucieczki lub tzw. “mataczenia” w sprawie, a także zapobiegnięcie popełnieniu nowego przestępstwa.

Zgodnie z art. 93a § 1 pkt 1 kodeksu karnego środkiem zabezpieczającym jest elektroniczna kontrola miejsca pobytu. Polega ona na tym, że: „Sprawca, wobec którego orzeczono elektroniczną kontrolę miejsca pobytu, ma obowiązek poddania się nieprzerwanej kontroli miejsca swojego pobytu sprawowanej za pomocą urządzeń technicznych, w tym noszonego nadajnika.”

Jak widać na wskazanych powyżej przykładach od 1 lipca 2015 r., dozór elektroniczny znajdzie dużo szersze zastosowanie niż do tej pory, gdyż będzie nie tylko formą wykonywania kary ograniczenia wolności, ale również znajdzie zastosowanie przy wykonywaniu środków karnych i środków zapobiegawczych.

 

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Kara łączona, a dozór elektroniczny po 1 lipca 2015 r.

W niniejszym artykule, przedstawię najważniejszą moim zdaniem zmianę, którą wprowadza nowelizacja kodeksu karnego z dnia 1 lipca 2015 r. Jest to zmiana bardzo ściśle związana z instytucją dozoru elektronicznego, która wprowadza zupełnie nowe dużo szersze zastosowanie dla dozoru elektronicznego w Polskim prawie karnym.

 

Czym jest kara łączona pozbawienia wolności z ograniczeniem wolności ?

Kara łączona pozbawienia wolności z ograniczeniem wolności jest próbą poważnego zwiększenia znaczenia kary ograniczenia wolności przy jednoczesnym zachowaniu największej zalety kary pozbawienia wolności, tzn. jej silnego oddziaływania odstraszającego, związanego z ogromną uciążliwością dla osoby skazanej.

Zgodnie z art. 37B nowego kodeksu karnego: „W sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat – 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. W pierwszej kolejności wykonuje się wówczas karę pozbawienia wolności, chyba że ustawa stanowi inaczej

Na podstawie tego przepisu Sądy uzyskują możliwość orzekania wobec skazanych nowej nieznanej dotychczasowemu systemowi prawa karnego kary, będącej połączeniem krótkiej (maksymalnie do 6 miesięcy) kary pozbawienia wolności z długą (do 2 lat), karą ograniczenia wolności, wykonywaną w formie dozoru elektronicznego lub nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. Karę łączoną Sąd będzie mógł orzekać zamiast tradycyjnej długiej kary pozbawienia wolności.

W założeniu krótka kara pozbawienia wolności ma pokazać skazanemu jak wygląda życie w zakładzie karnym, czyli jak surowe konsekwencje grożą mu za popełnienie kolejnych przestępstw. Następnie skazany poddany zostaje długiemu okresowi aktywnej próby w ramach dozoru elektronicznego lub nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne.

Jeżeli skazany nie zmieni podejścia do życia i nie będzie wywiązywał się z nałożonych na niego obowiązków lub popełni kolejne przestępstwo, pozostały okres kary ograniczenia wolności zostanie mu zamieniony na karę pozbawienia wolności, a skazany powróci do zakładu karnego.

W założeniach kara łączona ma doprowadzić do ograniczenia liczby osób skazanych przebywających w zamkniętych zakładach karnych na rzecz dozoru elektronicznego i nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. Kara pozbawienia wolności ma być ostatecznością stosowaną wobec najbardziej zatwardziałych kryminalistów, wobec których niewystraczająca będzie kara ograniczenia wolności, lub sprawców najpoważniejszych przestępstw, które uznawane są za zbrodnie.

 

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Zmiany w instytucji dozoru elektronicznego po 1 lipca 2015 roku

W poprzednim artykule wyjaśniłem, że niestety ale po 1 lipca 2015 r., osoby skazane na kary do 2 lat pozbawienia wolności w dalszym ciągu nie będą mogły skorzystać z instytucji dozoru elektronicznego. Ten artykuł natomiast poświęcę na wyjaśnienie kolejnej istotnej kwestii związanej z nowelizacją tzn.

 

Jak zmieni się instytucja dozoru elektronicznego po nowelizacji z dnia 1 lipca 2015 r.

  • Dozór elektroniczny przestanie być jak dotychczas jednym z systemów odbywania kary pozbawienia wolności, polegającym na odbywaniu tej kary poza zakładem karnym.

  • Po nowelizacji nie będzie już w ogóle możliwości starania się o dozór elektroniczny przez osoby, które zostały skazane na karę pozbawienia wolności, bez względu na długość i ilość orzeczonych kar.

  • Oczywiście osoby skazane przed 1 lipca 2015 r., dalej będą mogły ubiegać się o dozór na dotychczasowych zasadach.

  • Po 1 lipca 2015 r. karę w systemie dozoru będą mogły odbywać wyłącznie osoby skazane na karę ograniczenia wolności do 2 lat. Karę ograniczenia wolności można orzec maksymalnie na 2 lata, więc każda kara ograniczenia wolności będzie mogła być odbyta w systemie dozoru elektronicznego.

  • Zostanie wprowadzona nowa kara, tzw. Kara łączona, polegająca na orzekaniu krótkiej kary pozbawienia wolności połączonej z długą karą ograniczenia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Jej dokładny opis i założenia przyświecające jej twórcom opisze dokładnie w jednym z kolejnych artykułów.

  • Dozór elektroniczny będzie również stosowany jako jeden ze środków zapobiegawczych w formie elektronicznej kontroli miejsca pobytu. Ten środek zapobiegawczy jest wzorowany na amerykańskim modelu, który możemy oglądać na hollywoodzkich filmach, tzn. będzie kontrolował dokładne miejsce pobytu osoby i będzie go można stosować np. do realizacji zakazu zbliżania się do określonej osoby lub miejsc. Więcej na ten temat opisze w jednym z kolejnych artykułów.

Poniżej przedstawiam kilka przepisów nowego kodeksu karnego, które są podstawą udzielonych przeze mnie powyżej odpowiedzi.

art. 34:

  • 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 2 lata; wymierza się ją w miesiącach i latach.”,

  • 1a. Kara ograniczenia wolności polega na:

1) obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne,

2) obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego,

3) obowiązku, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 4–7a,

4) potrąceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd.

 

Art. 93a.

  • 1. Środkami zabezpieczającymi są:

1) elektroniczna kontrola miejsca pobytu,

2) terapia,

3) terapia uzależnień,

4) pobyt w zakładzie psychiatrycznym.

  • 2. Jeżeli ustawa tak stanowi, tytułem środka zabezpieczającego można orzec nakaz i zakazy określone w art. 39 pkt 2–3.

 

Art. 43b. § 1. Dozór elektroniczny jest to kontrola zachowania skazanego przy użyciu środków technicznych.

  • 2. System dozoru elektronicznego jest to ogół metod postępowania i środków technicznych służących do wykonywania dozoru elektronicznego.

  • 3. W systemie dozoru elektronicznego można kontrolować:

1)   przebywanie przez skazanego w określonych dniach tygodnia i godzinach we wskazanym przez sąd miejscu (dozór stacjonarny),

2)   bieżące miejsce pobytu skazanego, niezależnie od tego, gdzie skazany przebywa (dozór mobilny),

3) zachowywanie przez skazanego określonej minimalnej odległości od osoby wskazanej przez sąd (dozór zbliżeniowy).

 

Art. 43c. § 1. Karę ograniczenia wolności w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór stacjonarny. Środki karne i zabezpieczające w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór zbliżeniowy lub mobilny.

 

Art. 37a. Jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1, 2 lub 4.

 

Art. 37b. W sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat – 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. W pierwszej kolejności wykonuje się wówczas karę pozbawienia wolności, chyba że ustawa stanowi inaczej.

 

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Nowelizacja z 1 lipca 2015 roku, a długość kary, którą można odbywać w dozorze elektronicznym

W nawiązaniu do mojego poprzedniego artykułu dotyczącego nowelizacji kodeksu karnego i instytucji dozoru elektronicznego, oraz z uwagi na pojawiające się liczne plotki i jeszcze liczniejsze pytania na blogu odnośnie możliwości odbywania kary do 2 lat pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego postanowiłem wyjaśnić większość wątpliwości w serii artykułów poświęconych nowelizacji kodeksu karnego i instytucji dozoru elektronicznego.

Zacznę od kwestii, która jest najważniejsza dla osób skazanych i ich rodzin, tzn:

 

Czy karę do 2 lat pozbawienia wolności będzie można odbywać w systemie dozoru elektronicznego ?

 

Odpowiedź na to pytanie niestety będzie dla większości zainteresowanych bardzo rozczarowująca, gdyż nowelizacja instytucji dozoru elektronicznego, która wchodzi w życie od 1 lipca 2015 r., nie umożliwia osobom skazanym na kary do 2 lat pozbawienia wolności odbywania tych kar w systemie dozoru elektronicznego.

W światle nowelizacji instytucji dozoru elektronicznego w ogóle nie zmienia się sytuacja osób obecnie skazanych. Nowelizacja wprowadza natomiast bardzo daleko idące zmiany dla osób, które będą skazywane i karane w przyszłości. W mojej opinią są to zmiany bardzo korzystne zarówno dla osób skazanych jak i dla całego społeczeństwa, jednak na czym one polegają opisze dokładnie w kolejnym artykule.

By rozwiać pojawiające się w tej chwili wątpliwości, a zarazem udzielić odpowiedzi na naturalnie nasuwające się pytanie, tzn:

Skąd te wszystkie plotki o możliwości odbywania kary do 2 lat pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego?

 

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta i wynika niestety z nieuwagi osób zapoznających się z projektem nowelizacji. Otóż od 1 lipca 2015 r., zgodnie z nowelizacją w systemie dozoru elektronicznego można odbywać karę do 2 lat, ale ograniczenia wolności.

W świetle nowelizacji, dozór elektroniczny z jednego z systemów odbywania kary pozbawienia wolności, którym był dotychczas, zmienił się w jedną z form odbywania kary ograniczenia wolności oraz będzie stosowany jako jeden ze środków zabezpieczających.

Dla osób skazanych przed wejściem w życie nowelizacji nic się nie zmienia, a osoby które popełnią czyny zabronione po 1 lipca 2015 r., będą już karane według nowych zasad.

Poniżej przedstawiam kilka przepisów nowego kodeksu karnego, które są podstawą udzielonych przeze mnie powyżej odpowiedzi.

art. 34:

  • 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 2 lata; wymierza się ją w miesiącach i latach.”,

  • 1a. Kara ograniczenia wolności polega na:

1) obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne,

2) obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego,

3) obowiązku, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 4–7a,

4) potrąceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd.

 

Art. 93a.

  • 1. Środkami zabezpieczającymi są:

1) elektroniczna kontrola miejsca pobytu,

2) terapia,

3) terapia uzależnień,

4) pobyt w zakładzie psychiatrycznym.

  • 2. Jeżeli ustawa tak stanowi, tytułem środka zabezpieczającego można orzec nakaz i zakazy określone w art. 39 pkt 2–3.

Art. 93c. Środki zabezpieczające można orzec wobec sprawcy:

1) co do którego umorzono postępowanie o czyn zabroniony popełniony w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1,

2) w razie skazania za przestępstwo popełnione w stanie ograniczonej poczytalności określonej w art. 31 § 2,

3) w razie skazania za przestępstwo określone w art. 148, art. 156, art. 197, art. 198, art. 199 § 2 lub art. 200 § 1, popełnione w związku z zaburzeniem preferencji seksualnych,

4) w razie skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia za umyślne przestępstwo określone w rozdziale XIX, XXIII, XXV lub XXVI, popełnione w związku z zaburzeniem osobowości o takim charakterze lub nasileniu, że zachodzi co najmniej wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia,

5) w razie skazania za przestępstwo popełnione w związku z uzależnieniem od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka.

Art. 43a. § 1. Kary, środki karne i środki zabezpieczające, których wykonanie łączy się z zastosowaniem dozoru elektronicznego, wykonuje się według przepisów niniejszego rozdziału.

  • 2. Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału mowa jest o:

1) karze – przepisy te stosuje się również do środków karnych i zabezpieczających,

2) skazanym – przepisy te stosuje się również do sprawcy, wobec którego orzeczono środek zabezpieczający połączony z dozorem elektronicznym

– z wyłączeniem przepisów dotyczących zmiany sposobu wykonania kary oraz przepisów dotyczących wyłącznie dozoru stacjonarnego.

 

Art. 43b. § 1. Dozór elektroniczny jest to kontrola zachowania skazanego przy użyciu środków technicznych.

  • 2. System dozoru elektronicznego jest to ogół metod postępowania i środków technicznych służących do wykonywania dozoru elektronicznego.

  • 3. W systemie dozoru elektronicznego można kontrolować:

1)   przebywanie przez skazanego w określonych dniach tygodnia i godzinach we wskazanym przez sąd miejscu (dozór stacjonarny),

2)   bieżące miejsce pobytu skazanego, niezależnie od tego, gdzie skazany przebywa (dozór mobilny),

3) zachowywanie przez skazanego określonej minimalnej odległości od osoby wskazanej przez sąd (dozór zbliżeniowy).

 

Art. 43c. § 1. Karę ograniczenia wolności w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór stacjonarny. Środki karne i zabezpieczające w systemie dozoru elektronicznego wykonuje się jako dozór zbliżeniowy lub mobilny.

 

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | 20 komentarzy

Zażalenie na odmowę udzielenia zgody na dozór elektroniczny

Do napisania tego artykułu zainspirowało mnie następujące pytanie od czytelnika bloga:

Sąd skazał mnie na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wczoraj odbyło się posiedzenie, na którym Sąd nie uwzględnił mojego wniosku o dozór elektroniczny. Dostałem informację że mam 7 dni na złożenie zażalenia w tej sprawie. Jak napisać takie zażalenie ? Jakich argumentów użyć by przekonać Sąd do zmiany decyzji ? Do jakiego Sądu mam je skierować ? Ile będę czekał na rozpoznanie zażalenia?

Zgodnie z art. 52 ust.1. ustawy o dozorze elektronicznym na postanowienie sądu penitencjarnego, przysługuje zażalenie skazanemu lub jego obrońcy, prokuratorowi, a także sądowemu kuratorowi zawodowemu lub dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o udzielenie zezwolenia.

Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia przez Sąd Okręgowy postanowienia o odmowie zgody na odbycie przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego. Zażalenie wnosi się do właściwego Sądu Apelacyjnego za pośrednictwem Sądu Okręgowego, który wydał postanowienie.

Zgodnie z art. 52 ust.1. ustawy o dozorze elektronicznym zażalenie Sąd Okręgowy niezwłocznie przekazuje wraz z aktami sprawy sądowi odwoławczemu, który rozpoznaje sprawę najpóźniej w terminie 7 dni od daty wpływu zażalenia wraz z aktami sprawy do tego sądu. Jest to jednak termin instrukcyjny, którego nie zachowanie przez Sąd nie powoduje żadnych konsekwencji procesowych. W praktyce na rozpoznanie zażalenia w przedmiocie dozoru elektronicznego czeka się ponad 1 miesiąc czasu.

Zażalenie ma na celu przekonanie Sądu Apelacyjnego, że Sąd Okręgowy odmawiając skazanemu zgody na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego podjął błędną i niesłuszną decyzję, więc należy ją zmienić poprzez udzielenie skazanemu zgody na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego.

Aby tego dokonać należy:

  • zapoznać się z treścią uzasadnienia Sądu do postanowienia o odmowie udzielenia skazanemu zgody na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego. Z uzasadnienia tego postanowienia można dowiedzieć się z jakich powodów Sąd odmówił skazanemu zgody na dozór, co pozwoli przygotować odpowiednią argumentację, by przekonać Sąd do zmiany decyzji;
  • wskazać argumenty i okoliczności, które wykażą że Sąd Okręgowy źle ocenił sytuację skazanego i powinien był udzielić mu zgody na dozór;
  • ponownie podkreślić najważniejsze okoliczności dla których Sąd powinien udzielić skazanemu zgody na dozór elektroniczny oraz wskazać jakie konsekwencje poniesie skazany i jego rodzina w przypadku nie udzielenia mu zgody na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

Każdy z opisanych powyżej punktów należy odpowiednio opisać, by przekonać Sąd Penitencjarny, że udzielenie skazanemu zgody na dozór elektroniczny pomoże mu jednocześnie w pozytywnym ukończeniu procesu resocjalizacji, a skazany pożytecznie spędzi czas odbywania kary poza zakładem karnym.

Oczywiście, przypadek każdego skazanego na karę pozbawienia wolności jest inny, każdy wymaga indywidualnego podejścia i innych argumentów, jednakże zawsze chodzi o wykazanie Sądowi, że:

  • pomimo popełnienia przestępstwa skazany nie jest osobą zdemoralizowaną, a osadzenie go w zakładzie karnym nie jest konieczne do pozytywnego ukończenia procesu resocjalizacji;
  • odbycie przez skazanego orzeczonej kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego zapobiegnie utracie przez niego pracy, zerwaniu więzi z bliskimi, a także umożliwi skazanemu np. podjęcie lub kontynuowanie terapii związanej z nadużywaniem alkoholu lub zażywaniem narkotyków.

Na koniec należy dodać, że każdy argument użyty w zażaleniu należy dokładnie przemyśleć, a dodatkowo warto potwierdzić go odpowiednim dokumentem, gdyż znacznie zwiększa to szanse, że Sąd weźmie pod uwagę przedstawione w zażaleniu argumenty.

Nie sztuką jest wskazać mnóstwo argumentów dlaczego Sąd powinien uwzględnić wniosek o dozór elektroniczny, sztuką jest tak dobrać argumenty i je uzasadnić, by Sąd po przeczytaniu zażalenia uznał, że zasadna jest zmiana postanowienia Sądu Okręgowego, gdyż skazany nie wymaga osadzenia go w zakładzie karnym, a jego proces resocjalizacji przebiegnie korzystniej, w systemie dozoru elektronicznego niż podczas pobytu w zakładzie karnym.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | 39 komentarzy

Terapia a wniosek o dozór elektroniczny

Do napisania tego artykułu zainspirowało mnie następujące pytanie od czytelnika bloga:

Mój narzeczony został po raz kolejny skazany za jazdę samochodem pod wpływem alkoholu. Dostał za to karę 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności. Chcemy wnioskować do Sądu by mógł odbyć tą karę w systemie dozoru elektronicznego. Czy warto we wniosku o dozór wskazać okoliczność, że zapisał się na terapię dla osób uzależnionych od alkoholu ? Czy to pomoże w pozytywnym rozpoznaniu wniosku?

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o dozorze elektronicznym, Sąd Penitencjarny może nałożyć na skazanego ubiegającego się o dozór elektroniczny obowiązki określone w art. 72 k.k. Jednym z nich jest przewidziany w art. 72 par. 1 pkt 6 k.k. obowiązek poddania się leczeniu lub terapii dla osób uzależnionych od alkoholu albo narkotyków.

W artykule pt: „Dodatkowe obowiązki we wniosku o dozór elektroniczny” napisałem, że jednym z głównych błędów, które skazani popełniają pisząc wniosek o odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jest nie wskazanie obowiązków, jakie skazani chcą na siebie przyjąć w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego.

Aby zwiększyć swoje szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku o dozór elektroniczny skazany powinien wskazać obowiązki, jakie chce realizować w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym.

We wniosku o dozór elektroniczny można zaproponować Sądowi dodatkowo nałożenie na skazanego obowiązku poddania się terapii uzależnienia od alkoholu lub narkotyków w przypadku, gdy kara została orzeczona za przestępstwo popełnione w związku z zażywaniem narkotyków lub nadużywaniem alkoholu, a więc np.:

  • przestępstwo prowadzenia samochodu pod wpływem alkoholu;
  • przestępstwo posiadania, udzielania, lub sprzedaży narkotyków czy uprawy konopi innych niż włókniste;
  • dowolne inne przestępstwo, np. kradzież, paserstwo, oszustwo, groźby karalne, jeżeli skazany popełnił je w związku z nadużywaniem alkoholu lub zażywaniem środków odurzających.

Pozytywne rozpatrzenie wniosku skazanego o dozór elektroniczny zależy od przekonania Sędziego Penitencjarnego, że odbycie orzeczonej kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym przyniesie wobec niego lepszy skutek wychowawczy niż osadzenie go w zakładzie karnym.

W przypadku skazania na karę krótkoterminową do 1 roku pozbawienia wolności, możliwości odbycia przez skazanych terapii uzależnienia od alkoholu lub narkotyków w zakładzie karnym są bardzo ograniczone z uwagi na długi okres oczekiwania na wolne miejsce na terapii. Natomiast poza zakładem karnym skazany może od razu podjąć terapię.

Osoba skazana za jazdę pod wpływem alkoholu, która zaproponuje Sądowi nałożenie na nią obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i poddania się leczeniu dla osób z problemami alkoholowymi, pokazuje w ten sposób Sądowi że jest świadoma swoich problemów, zrozumiała popełnione przez siebie błędy i ma zamiar dołożyć wszelkich starań, by błędy te w przyszłości więcej się już nie powtórzyły.

Dla Sądu jest to dowód, że skazany chce aktywnie uczestniczyć w procesie resocjalizacji, przez co znacznie zwiększa swoją szansę na pozytywne rozpatrzenie wniosku o dozór elektroniczny. Jednakże aby propozycja skazanego była dla Sądu jeszcze bardziej przekonująca, przed złożeniem wniosku o dozór elektroniczny należy zwrócić się pisemnie do odpowiedniej placówki z zapytaniem o dostępność miejsc na organizowanej przez nich terapii oraz o warunki jakie należy spełnić by uzyskać miejsce na terapii. Kopię tego zapytania wraz z udzieloną przez placówkę odpowiedzią należy dołączyć do wniosku o dozór elektroniczny, co pokaże Sądowi, że propozycja skazanego jest poważna, a nie stanowi jedynie pustego argumentu na poparcie wniosku.

Odpowiednie dobranie zaproponowanych we wniosku o dozór elektroniczny obowiązków może zadecydować o pozytywnym jego rozpatrzeniu. Należy jednak pamiętać by nie kierować się tutaj zasadą „im więcej tym lepiej”, gdyż zaproponowane we wniosku obowiązki powinny mieć związek z popełnionym przestępstwem i służyć wsparciu i uzupełnieniu procesu resocjalizacji, a nie stanowić jedynie dodatkowego obciążenia podczas odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Obowiązek wykonywania pracy we wniosku o dozór elektroniczny

Do napisania tego artykułu zainspirowało mnie następujące pytanie od czytelnika bloga:

Wobec męża Sąd zarządził wykonane kary 8 miesięcy pozbawienia wolności. Jest on jedynym żywicielem rodziny, a na utrzymaniu mamy jeszcze dwójkę dzieci. Osadzenie go w zakładzie karnym na cały ten okres czasu sprawi, że nie będziemy mieli z czego żyć ani opłacić rachunków. Bardzo proszę o pomoc. Co w Naszej sytuacji powinniśmy napisać we wniosku o dozór elektroniczny, żeby Sąd rozpatrzył go pozytywnie ?

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o dozorze elektronicznym, Sąd Penitencjarny może nałożyć na skazanego ubiegającego się o dozór elektroniczny obowiązki określone w art. 72 k.k. Jednym z nich jest przewidziany w art. 72 par. 1 pkt 4 k.k. obowiązek wykonywania pracy zarobkowej, nauki lub przygotowania się do zawodu.

W artykule pt: „Dodatkowe obowiązki we wniosku o dozór elektroniczny” napisałem, że jednym z głównych błędów, które skazani popełniają pisząc wniosek o odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jest nie wskazanie obowiązków, jakie skazani chcą na siebie przyjąć w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego.

Aby zwiększyć swoje szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku o dozór elektroniczny skazany powinien wskazać obowiązki, jakie chce realizować w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym.

O nałożenie obowiązku wykonywania pracy zarobkowej, nauki lub przygotowania się do zawodu, może wnioskować każdy skazany ubiegający się o dozór elektroniczny. Jest to na tyle uniwersalny obowiązek, że przy odpowiedniej argumentacji można go zastosować w każdym wniosku, niezależnie od sytuacji w jakiej znajduje się skazany.

Żeby jednak propozycja skazanego wpłynęła pozytywnie na ocenę wniosku o dozór elektroniczny przez Sąd, należy ją odpowiednio uargumentować. Nie wystarczy wskazać, że skazany chce aby Sąd nałożył na niego obowiązek wykonywania pracy zarobkowej lub nauki. W ten sposób pokazuje Sądowi jedynie, że w zamian za udzielenie mu zgody na odbywanie kary w ramach dozoru elektronicznego jest skłonny ponieść dodatkową dolegliwość. Jest to za mało, żeby Sąd pozytywnie rozpatrzył wniosek o dozór elektroniczny.

Propozycje nałożenia na skazanego obowiązku należy odnieść do sytuacji w jakiej się znajduje i pokazać Sądowi w jaki sposób wpłynie to pozytywnie na proces jego resocjalizacji, ewentualnie na jego plany zawodowe lub sytuację rodzinną.

Dla przykładu: jeżeli o dozór elektroniczny ubiega się ojciec mający na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci i bezrobotną żonę należy wskazać, że nałożenie na niego obowiązku wykonywania pracy zarobkowej pozwoli mu produktywnie spędzić czas odbywania kary w ramach dozoru elektronicznego. Większość czasu, który będzie mógł spędzać poza miejscem odbywania kary przeznaczy na wykonywanie pracy oraz wykonywanie pozostałych obowiązków rodzinnych. Bez jego zarobków żona i dzieci nie będą mieć środków niezbędnych do życia i utrzymania.

Udzielenie skazanemu zgody na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego wraz z nałożeniem na niego obowiązku wykonywania pracy zarobkowej, wpłynie więc pozytywnie na skazanego, który cały swój wolny czas przeznaczy na ciężką pracę by zapewnić utrzymanie swojej rodzinie.

Warto również podkreślić, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku skazanego w trakcie pobytu w zakładzie karnym, nie będzie on miał możliwości wykonywania pracy, gdyż przy karach pozbawienia wolności do roku czasu, więźniowie bardzo rzadko są kierowani do wykonywania pracy, a nawet gdy wyjątkowo zostaną gdzieś skierowani jest to praca bezpłatna.

Odpowiednie dobranie zaproponowanych we wniosku o dozór elektroniczny obowiązków, może zadecydować o pozytywnym jego rozpatrzeniu. Należy jednak pamiętać by nie kierować się tutaj zasadą „im więcej tym lepiej”, gdyż zaproponowane we wniosku obowiązki powinny mieć związek z popełnionym przestępstwem i służyć wsparciu i uzupełnieniu procesu naszej resocjalizacji, a nie stanowić jedynie dodatkowe obciążenie podczas odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Miller

Opublikowano artykuły | 3 komentarzy